Zeiltochten van Skuum: Van Borka Bryggan naar Norrtälje

Van 12 juli t/m 18 juli 2026

Borka Bryggan-Saltpannan-Svartsundet-Axmar Bryggan-Björn-Singö-Arholma-Norrtälje

Zondag 12 juli 2026

Borka Brygga-Långvind: Saltpannan Afgelegde afstand: 14nm Wind: NW4-5

We hebben vandaag geen haast. De hele ochtend regent het gestaag, dus we wachten rustig af. Tegen twaalf uur wordt het eindelijk droog. Ik stap op de fiets om vers brood te halen bij de supermarkt en daarna maken we los.

Zodra we de haven uit zijn, kunnen we meteen de zeilen hijsen. Op de genua varen we tussen de stenen door. Volgens de weersverwachting zou de wind in de loop van de middag afnemen, maar daar is voorlopig weinig van te merken.

Onze bestemming is een kleine ankerbaai. Al van een afstand zien we dat de Barolo hetzelfde plan heeft. Bij het binnenvaren blijkt dat zij op de boei liggen. Bovendien ligt er een groot motorjacht vlakbij, bijna óp de boei. Voorzichtig varen we erachter langs en vinden gelukkig nog een mooi plekje waar we voldoende ruimte hebben om vrij te kunnen zwaaien.

Ondertussen breekt de zon volop door en is het heerlijk weer. Pas tegen vijven gaat de wind eindelijk liggen. Dat is voor mij het perfecte moment om nog een verfrissende duik te nemen. Daarna wordt het vrijwel windstil en genieten we van een prachtige, rustige zomeravond.

Vanavond kookt Jan. We kunnen heerlijk buiten eten. Het motorjacht gaat toch maar een stukje verplaatsen, het ligt welerg dicht op de Barolo.

Maandag 13 juli 20265

Saltpannan-Svartsundet Afgelegde afstand: 10 nm Wind: NO3

De dag begint met een verfrissende duik en daarna ontbijt. Vervolgens halen we het anker op. Dat blijkt een modderige klus, want er zit een flinke laag bagger aan het anker en de ketting. Met de dekwaspomp spoelen we alles weer schoon voordat we vertrekken.

We lagen heel beschut tegen een eiland vol berkenbomen. Die ruisen al bij het kleinste zuchtje wind, waardoor het lijkt alsof er een leuke wind waait. Zodra we buiten komen blijkt de werkelijkheid anders: er staat maar weinig wind. Toch kunnen we op de genua rustig vooruitkomen. In het begin waait de wind nog uit het noordwesten, maar later draait hij naar het noordoosten en lopen we met 4 à 5 knopen een mooie koers.

Op een gegeven moment bereiken we een spannend traject vol rotsen en ondieptes. Hier slingert de vaargeul zich tussen een aantal boeien door en moeten we nauwkeurig navigeren. We starten daarom de motor om veilig door het bochtige stuk te varen. Het is voor het eerst dat we deze route varen, meestal kiezen we voor een route verder buitengaats. De grillige rotskust, de schilderachtige vissershuisjes en het zonnige weer maken het tot een bijzonder mooie tocht.

In de baai van Svartsundet is de boei vrij en meren we hierop af. De zon schijnt inmiddels uitbundig, dus de bimini gaat omhoog voor wat schaduw. Het is een levendige baai, met overal vakantiehuisjes aan de oever. Kinderen zwemmen, spelen op het strandje en springen vanaf het steigertje het water in. Door de baai loopt bovendien een drukbevaren doorgang waar kleine motorbootjes en waterscooters af en aan varen. Het is duidelijk hoogzomer en iedereen lijkt vakantie te hebben. Daardoor blijft het de hele dag erg druk. Pas na tienen keert de rust langzaam terug.

Het zwemwater begint ook aangenaam op temperatuur te komen: 17 graden. Vanavond steken we de Cobb aan en genieten we buiten van een heerlijke maaltijd. Daarna nog een rondje zwemmen.

Dinsdag 14 juli 2026

Svartsundet-Axmar Brygga Afgelegde afstand: 18 nm

De dag begint zoals je je een zomerochtend wenst: het is heerlijk rustig. Geen waterscooters, geen motorbootjes en geen gillende kinderen, alleen stilte. Wind is er echter ook niet. Na het ontbijt en zwemmen verlaten we de boei. Vervolgens motoren we langzaam zuidwaarts. Pas aan het einde van de tocht steekt er genoeg wind op om nog een klein stukje te zeilen. De bimini blijft de hele dag opgezet; in de zon is dat bepaald geen overbodige luxe.

De invaart naar Axmar Brygga is een spannend stukje navigeren. Slingerend tussen de rotsen door, maar gelukkig is de route uitstekend bebakend. In de haven ligt slechts één motorboot en alle boeien zijn nog vrij. We kiezen een mooie plek en gaan daarna op verkenning. Bij de haven is ook een camping en de campers zijn ruim in de meerderheid: 40 campers tegen 3 boten.

Al snel belanden we bij een klein winkeltje met zelfgemaakte kleding van Oma Takki. Ze blijkt een geweldige vrouw te zijn en we raken gezellig aan de praat over de Zweedse taal. Ik pas een prachtig jasje en ze vraagt of ze er een foto van mag maken voor Instagram. Het spreekt voor zich dat het jasje vervolgens met mij mee naar de boot gaat.

Daarna wandelen we naar de voormalige ijzersmelterij. Het indrukwekkende complex is grotendeels bewaard gebleven. In het oude smelterijgebouw is tegenwoordig een theater gevestigd, maar de enorme schoorstenen en de omliggende gebouwen herinneren nog duidelijk aan het industriële verleden. Aan de overkant van de weg ligt een schitterende Engelse tuin die ooit bij een kasteel hoorde. Het kasteel zelf is verdwenen, maar de tuin is nog altijd een heerlijke plek om rond te dwalen. Er is zelfs een bessentuin met frambozen, en die zijn precies rijp. We kunnen de verleiding niet weerstaan en genieten van een paar heerlijk zoete frambozen.

Terug in de haven neem ik nog een duik vanaf het zwemplatform. Het water is hier verrassend warm, zeker twintig graden, en dat maakt het zwemmen extra aangenaam.

’s Avonds hoeven we niet lang na te denken over het eten. We liggen praktisch naast het restaurant, dus die verleiding is te groot om te weerstaan. Bovendien is het uitzicht fantastisch. Vanaf het terras kijken we uit over de eilanden en het water. Het is trouwens hetzelfde uitzicht als aan boord.

Woensdag 15 juli 2026

Axmar Brygga-Björn Afgelegdse afstand: 36nm Wind: NW3 tot geen

Ik heb vannacht slecht geslapen. Het was ineens warm aan boord, terwijl ik tot gisteren nog onder een extra deken lag. Iedere avond koelde het flink af, maar daar lijkt nu verandering in te komen.

We gaan vroeg op pad, in de hoop nog wat wind mee te pakken. Om zes uur maken we los. De uitvaart blijft spannend, want door de laagstaande zon zijn de kleuren van de eerste boeien nauwelijks te onderscheiden.

Eenmaal buiten hijsen we eerst de genua en later de halfwinder. Hard gaat het niet, maar het is heerlijk stil op het water. Na een mijl of tien is het echter gedaan met de wind. Daarna valt hij helemaal weg en rest ons niets anders dan rustig verder te motoren. Gelukkig hangt er een dunne sluierbewolking, waardoor de zon niet al te fel is.

We besluiten voor anker te gaan bij het eiland Björn. Zo’n kans krijg je niet vaak, dus daar maken we graag gebruik van. De boeien zijn allemaal al bezet door motorboten, dus het anker gaat uit. De zon breekt volledig door, de bimini gaat er weer op. Voor het eerst sinds lange tijd plaatsen we weer de zonneschermen voor de ramen.

Ik pomp de kano op en peddel naar de wal. Björn is een prachtig eiland, met een paar huisjes die je kunt huren. Via een mooi wandelpad loop ik naar de vuurtoren. Helaas is die niet te beklimmen, maar ook vanaf de voet is het uitzicht schitterend. Daarna wandel ik verder naar het uiterste puntje van het eiland.

Daar ontmoet ik de beheerster van Björn. Enthousiast vertelt ze over het leven op het eiland. In de zomer gaan zij nooit op vakantie, omdat ze het eiland beheren, bezoekers ontvangen, mensen van en naar het eiland vervoeren en rondleidingen verzorgen.

Björn blijkt bovendien een bijzondere plek voor vogelaars. Tijdens de vogeltrek volgen veel vogels de kustlijn en dit eiland vormt een uitstekende rustplaats. Daarom worden er regelmatig vogeltellingen gehouden. Wordt er ergens een zeldzame vogel gespot, dan worden de beheerders gebeld om vogelaars, ook uit Nederland, naar het eiland over te zetten.

Als ik terugkom aan boord, staat er een oostelijk briesje. Volgens de verwachting zal de wind later via zuidwest naar noord draaien. Voor de zekerheid halen we het anker op en verleggen we de boot naar een boei. Die zijn allebei weer vrij. Mocht het vannacht onrustig worden, dan kunnen we snel vertrekken. We liggen hier namelijk behoorlijk in de openheid.

Donderdag 16 juli 2026

Björn-Öregrund Afgelegde afstand: 23nm Wind NW 4

Öregrund-Singö Brännäset Afgelegde afstand: 11nm Wind: NO 3

Rond één uur vannacht steekt de wind weer op. Hij komt uit de noordhoek, waardoor we mooi achter de eilanden liggen. Toch merken we dat de ankerplek niet helemaal beschut is. Ik ben er daarom nog even uit geweest om te controleren of het allemaal goed gaat.

Ook vandaag vertrekken we weer vroeg. Volgens de voorspellingen neemt de wind na tienen af en draait hij naar het zuiden. We hijsen alleen de genua. Het grootzeil proberen we nog even, maar met de wind vrijwel recht van achteren hebben we daar alleen maar last van. Die halen we weer weg. Met een snelheid van drie tot vijf knopen sukkelen we rustig zuidwaarts. Er staat nog wel een flinke deining en als de wind af en toe helemaal wegvalt, helpt de motor ons een handje.

In Öregrund meren we af in de haven. Onze voorraad verse boodschappen is bijna op, dus lopen we eerst naar de supermarkt. Op het water is het opvallend rustig, maar in het stadje is het gezellig druk. Er staat zelfs een file voor de pont naar Gräsö. We dumpen onze vuilnis en vullen de watertank en doen de boodschappen en dan maken we al weer los. Het is veel te mooi weer om in de haven te blijven liggen, we willen graag voor anker. Aanvankelijk moeten we even geduld hebben, maar langzaam trekt de wind weer aan. Al snel kunnen we heerlijk zeilen met grootzeil en genua. De boot loopt lekker. Wat wel wennen is, is de drukte op het water. Afgelopen weken hebben we bijna geen boten gezien, behalve in Svartsundet. Hier veel motorbootjes die ons aan alle kanten voorbij komen en veel zeilboten.

Aan het einde van de dag laten we het anker vallen in een beschutte baai bij Singö. Als we aankomen is het er nog heerlijk rustig, maar later op de middag krijgen we gezelschap van nog vijf andere boten. De meeste Zweedse boten gebruiken hun hekanker als hoofdanker, een gewoo anker hebben ze niet.

Voor we het eten gaan voorbereiden ga ik nog even zwemmen en daarna steken we de cobb aan.

Weer vers fruit

Weer eens echt zeilen

Vrijdag 17 juli 2026

Singö-Arholma Afgelegde afstand: 32nm Wind: ZO3-4

We staan vroeg op, omdat we vandaag tegen de wind in moeten. Gisteravond was de verwachting nog dat de wind na elven flink zou toenemen, maar de voorspellingen blijken gelukkig alweer veranderd. Uiteindelijk blijft de wind de hele dag mooi constant.

Het eerste stuk hebben we nog wat tegenstroom. Kruisen heeft dan weinig zin, dus varen we een tijd op de motor. Zodra de stroom afneemt, rollen we de zeilen uit en kunnen we de rest van de tocht heerlijk zeilen.

Als we aankomen in de baai van Arholma is het er nog opvallend rustig. Ook in de haven liggen nog maar weinig boten.

We nemen de tijd om de planning voor de komende dagen door te nemen. Het plan is om woensdag in Norrtälje te liggen, zodat ik vandaar met de bus naar Stockholm-Arlanda kan reizen voor mijn vlucht naar Nederland.

Intussen ziet de weersverwachting er een stuk minder aantrekkelijk uit. Vanaf morgenmiddag wordt een periode met harde noordenwind voorspeld. Windfinder is nog iets optimistischer dan SMHI, maar beide voorspellen meerdere dagen stevig weer. Volgens SMHI kan de wind tot en met dinsdag aantrekken tot windkracht 8 in de vlagen, terwijl Windfinder uitgaat van windkracht 7 tot en met maandag. Ons plan om hier in de buurt nog een paar dagen voor anker te liggen kunnen we daardoor wel vergeten.

We besluiten daarom morgenochtend al naar Norrtälje te varen. Omdat ik pas volgende week maandag terugkom, zal Skuum daar een aantal dagen stil blijven liggen. Best jammer, want we hadden ons verheugd op nog een paar dagen voor anker.

Maar vandaag genieten we nog volop van het mooie weer. Nog even lekker zwemmen. En we eten ’s avonds buiten, met uitzicht over de prachtige baai.

Zaterdag 18 juli 2026

Arholma-Norrtälje Afgelegde afstand: 16nm Wind: ZW1

We halen het anker al even voor zeven uur op. De ankerketting komt mooi schoon boven, alleen aan het anker zelf kleeft een flinke klomp klei. Dat hebben we hier in deze baai wel eens heel anders meegemaakt. Er staat nauwelijks wind, dus op ons gemak motoren we richting Norrtälje.

Onderweg belt Jan met de havenmeester. Achter de brug is geen plaats meer, maar vóór de brug zijn er nog 5 plekken tussen de palen vrij. Dat willen we graag proberen; alles is beter dan aan een boei in de jachthaven

De eerste poging mislukt, want de palen staan te dicht op elkaar. Gelukkig vinden we nog een andere plek en met wat passen en meten lukt het alsnog. De palen staan dicht bij de kant, waardoor we aan de middenkikker afmeren en een flink stuk uitsteken. Niet ideaal, maar we liggen veilig.

Volgens de website moeten we de haven via Dockspot betalen. Na heel wat gevloek geeft Jan het op; de app werkt voor geen meter. Dan maar even naar de havenmeester. Die vertelt doodleuk dat Dockspot hier helemaal niet gebruikt wordt. Opmerkelijk, want er hangen zelfs grote Dockspot-borden bij twee boxen met de tekst dat die alleen voor reserveringen zijn. Ook de havenmeester kijkt daar verbaasd van op.

Als we teruglopen naar de boot, begint de haven vol te stromen. De ene na de andere boot komt binnen. We hebben echt geluk dat we zo vroeg vertrokken zijn. Opvallend genoeg blijven de plekken met de Dockspot-borden eerst leeg. Uiteindelijk zijn wij degenen die de binnenkomende schippers moeten vertellen dat ze daar gewoon mogen gaan liggen.

Aan het eind van de ochtend ligt de haven helemaal vol. Wij wandelen intussen het stadje in. Norrtälje is een ontzettend gezellige plaats. De rivier die slingerend door het centrum loopt geeft het stadje veel sfeer en de bruggen zijn allemaal versierd met uitbundig bloeiende planten.

We zijn hier al eens eerder geweest, in 2017, maar er is veel veranderd. Er ligt nu een voetgangersbrug, precies waar wij voor afgemeerd zijn. Achter die brug is een compleet nieuw havengedeelte aangelegd, met vernieuwde steigers waar iedereen graag wil liggen. Aan de overkant zijn grote appartementencomplexen verrezen en de werkzaamheden zijn nog volop bezig. Het nieuwe havenfront belooft erg mooi te worden.

Tegen de avond begint de wind aan te trekken. Ik ben benieuwd wat ons de komende dagen te wachten staat, voor zondag wordt de meeste wind voorspeld.

Nog een leuke verrassing: als je hier drie dagen ligt, mag je gratis een leenauto reserveren. Dat doe ik meteen voor donderdag en voor volgende week maandag. Dat scheelt een busreis en bovendien kan Jan mij dan gewoon met de auto naar het vliegveld brengen.