Van Jurmo naar

Van 28 juni t/m 4 juli 2026

 Jurmo-Djupviken-Käringsun-Långgrundet-Gävle-Granskär

Zondag 28 juni 2026

Jurmo Wind: Z5

We twijfelen een beetje of we vandaag wel of niet zullen vertrekken. Er is een onweerswaarschuwing, de wind is zuid en er wordt gewaarschuwd voor flinke windstoten. Ik ben nogal een pieper als het om onweer gaat, dus we besluiten lekker te blijven liggen. Morgen zit de wind bovendien weer in de noordhoek, dus dan hoeven we ook niet tegen de wind in te motoren.

Het wordt dus een lui dagje. Vanmorgen is het nog prima weer, de buien trekken allemaal ten zuiden van ons langs. Maar vanmiddag schuift er een onweersbui ten noorden van ons voorbij en daarna wordt het regenachtig.

Jan kijkt vanmiddag naar de Formule 1. Ik ga verder puzzelen met mijn breiwerk. Ik begin aan een mouw, en dat start met een telpatroon. Als ik dat stukje eenmaal af heb, wordt het weer gewoon lekker in één kleur recht breien.

We lopen nog even langs de havenmeester en brengen een bezoekje aan de Loppis, waar we vier mooie kleerhangers vinden. Daarna wandel ik nog even naar de andere pier.

Na het eten is het weer verrassend mooi: de zon schijnt weer volop en we hebben de wind weer op kop.

Maandag 29 juni 2026

Jurmo-Djupviken Afgelegde afstand: 40nm

 We vertrekken uit een zonnig Jurmo. Al snel kunnen de zeilen erbij. Maar niet veel later zien we de mist naderen, en al snel zitten we er middenin. Best jammer, want dit is een prachtig gebied met talloze eilanden, alleen krijgen we daar nu helaas niets van mee.

We varen niet in het gemakkelijkste gebied, tussen veel kleine eilandjes en rotspuntjes door. Maar met de radar aan en de kaartplotter erbij is het prima te doen. Bovendien vaart er hier helemaal niemand.

Na een tijdje bergen we de zeilen weer op. Er staat nog maar weinig wind uit het noordoosten. Opmerkelijk genoeg zitten wij gewoon in de zon, terwijl de mist laag boven het water blijft hangen. Halverwege de tocht klaart het eindelijk op en krijgen we weer zicht op de omgeving.

Het is vandaag warm: 24 graden. De laatste mijlen kunnen we opnieuw zeilen. Net voordat we Djupviken indraaien, begint het ineens flink te waaien. De wind is gedraaid naar zuidwest en wordt erg vlagerig.

Eerst maar eens lekker zwemmen. Het water hier is weer koud, net geen 16 graden.

In de baai liggen we samen met een Engelsman, naast wie we al vaker hebben gelegen. Ik pomp nog even de kano op voor een tochtje naar de grotten. Boven vanaf de berg maak ik wat foto’s van de baai. Het is een mooi uitzicht.

Als ik terugkom, is de wind wat gaan liggen. In de verte zien we enkele buien voorbijtrekken. Dat verklaart waarschijnlijk de stevige windvlagen van eerder.

Djupviken-Käringsund Afgelegde afstand: 24nm Wind: N5

Rond 6 uur worden we wakker omdat de wind naar het noorden draait. Alles lijkt goed te gaan, dus we draaien ons nog een keer om. Een half uur later vaart de Engelsman langs, en omdat we toch wakker zijn, maken we ons klaar voor vertrek.

Het anker komt behoorlijk modderig omhoog, dus het kost even wat tijd om alles schoon en binnen te krijgen.

De eerste vier mijl zijn pal tegen de wind in, richting het noordelijkste puntje. Niet mijn favoriete koers. Lagerwal, tussen de rotsen door en met hoge golven, niet bepaald ontspannen. De boot doet het trouwens prima. Zodra we wat kunnen afvallen, kunnen de zeilen erbij en vaart het meteen een stuk prettiger. Toch blijft het een stevig tochtje, met flinke golven.

We moeten door een aantal vernauwingen en daar zet Jan voor de zekerheid de motor bij. We gijpen met een stormrondje. Daarna komen we achter de eilanden en zijn we gelukkig van de golven af.

In de haven is het niet druk. We moeten voor de wind aanleggen. Op de meeste plekken liggen de boeien daarvoor wat te kort, dus besluiten we op een Dockspot-plek te gaan liggen. Dat zijn tien plekken waarvan de boeien ver genoeg weg liggen.

Zodra we vastliggen, probeert Jan de plek te reserveren. Helaas: pech. De plek waar we liggen blijkt al gereserveerd voor vandaag. Dan zien we dat we, als we één boei opschuiven, gewoon op een normale ligplaats liggen. Onze buurman heeft een sup en brengt onze tweede boeihaak naar de boei naast de boei die we al hebben opgepikt.

We verleggen de boot. Alleen zit de boei nu aan de verkeerde kant. Dus ik zwem naar de haak die nog aan de verkeerde boei zit en breng die zwemmend naar de juiste boei. Daarna halen we de tweede haak eraf. De luxe van twee boeihaken! En het scheelt ook nog eens tien euro aan Dockspot-kosten.

Het is opnieuw prachtig weer vandaag. De wasmachine is vrij, dus ik draai meteen een was. Daarna wandelen we langs de stenenroute naar de kop van de haven.

Vanavond gaan we met de Eckerölinjen naar de overkant. De boot vertrekt om 18.30 uur. We zien dat heel veel Zweden een heen-en-weertje doen; die blijven allemaal aan boord als wij opstappen. De buitendekken zien er gezellig en zomers uit met al die mensen. Veel mensen zijn “zondags”gekleed.

We hebben een buffet gereserveerd, en dat is uitstekend. Ik houd het vooral bij het koude buffet: allerlei soorten haring, garnalen, zalm en andere lekkernijen. Jan begint ook koud, maar gaat daarna vooral los op het warme buffet met veel vlees. En natuurlijk kunnen we het niet laten om uitgebreid van het dessertbuffet te proeven.

We raken altijd een beetje in de war met de tijd als we dit doen. In Zweden is het een uur vroeger dan op Åland, en onze telefoons springen voortdurend van de ene tijd naar de andere.

Voor de terugtocht hebben we allebei een boek meegemomen en zoeken een luie stoel bij het raam. Helaas is het bewolkt geworden, dus geen mooie zonsondergang vandaag. Jan haalt nog wat bier en wijn in de taxfree winkel

Om 23.00 uur zijn we weer aan de overkant.

 

Woensdag 1 juli 2026

Käringsund-Långgrundet Afgelegde afstand:26nm Wind: O2-3

We zijn weer in Zweden!

Pas om acht uur worden we wakker, in de haven is het nog doodstil. Dat komt omdat we weer tussen de gezinnen zitten die vakantie hebben en niet meer tussen de reizigers. Na wat opruimen maken we ons klaar voor vertrek.

Helaas staat er veel te weinig wind om te kunnen zeilen. Pas wanneer we dichter bij land komen, krijgen we wat wind, maar ook dat is niet genoeg. Onderweg leegt Jan de twee jerrycans diesel in de tanks, diesel die we nog uit Nederland hebben meegenomen.

De overtocht verloopt verder heel ontspannen en zonder bijzonderheden. Halverwege gaat de klok ook nog een uur achteruit, waardoor het voelt alsof we extra tijd winnen. Zo zijn we mooi op tijd bij onze ankerplek.

De eerste poging om te ankeren is geen succes. De ketting komt af en toe langs een steen, wat binnen een akelig schurend geluid geeft. We halen het anker weer op en proberen het op een andere plek. Dat gaat gelukkig beter. Af en toe raakt de ketting nog een steen, maar we liggen redelijk stil, dus dat moet voor vannacht goed gaan. Tegen die tijd is de wind hopelijk helemaal weggevallen.

Er was regen voorspeld, met vanaf drie uur ’s middags kans op onweer. Onderweg hebben we de buien wel zien gaan en rond een uur of drie ook onweer gehoord, maar zelf houden we het droog. We hebben zelfs een prima middag, bewolkt, maar zonder regen. Dat gebeurt hier vaker, de buien blijven regelmatig boven het vaste land hangen.

De komende dagen wordt het lastig plannen met het wisselvallige weer. Maar morgen gaan we eerst goed boodschappen doen in Öregrund. Onze voorraad verse spullen is namelijk bijna op.

Grote viskwekerij

Diesel tanken

Donderdag 2 juli 2026

Långgrundet-Gävle Afgelegde afstand: 58nm

We hebben Öregrund toch maar overgeslagen. Voor vandaag is er oostenwind voorspeld en daarna gaat het weer omslaan met regen en wind uit het noorden. Daarom besluiten we in één keer door te varen naar Gävle. Daar kunnen we boodschappen doen en bovendien liggen we met noordenwind een stuk beter dan in Öregrund.

Helaas krijgen we na Öregrund niet de voorspelde oostenwind, maar juist noordenwind. Pas na een tijdje kunnen we het grootzeil erbij zetten. Uiteindelijk draait de wind alsnog naar het oosten. Alleen is er te weinig wind om echt lekker te zeilen en dat blijft zo. We hebben daarom een groot deel van de tocht gemotorzeild, totdat het grootzeil door de golven begon te klapperen. We willen ook wat vaart maken, want vanaf drie uur is er regen en mogelijk onweer voorspeld. Over land zien we de buien trekken, maar zelf zitten we de hele dag heerlijk in de zon.

Zoals dat vaak gaat: precies wanneer je moet aanleggen, begint het te waaien. En Gävle is ook nog eens lastig aanmeren, met booms waarbij je op je buik moet liggen om er een lijntje aan vast te maken. Gelukkig staat er iemand op de kant om onze boeg op te vangen.

Ik loop daarna nog even naar de supermarkt aan de overkant om groenten te halen. Na het eten, rond half acht, krijgen we pas de eerste spetters en horen we in de verte wat gerommel van onweer. Maar daarna wordt het alweer droog en zelfs zonnig. Wat een ingewikkeld weer! We moeten de komende dagen maar kijken wat het wordt, voorlopig denk ik Gävle.

Vrijdag 3 juli 2026

Gävle

Vandaag is het een echte binnenblijfdag. Het regent vrijwel de hele dag. Twee keer gaan we van boord, omdat we denken dat het wel even droog zal blijven, en twee keer zijn we snel weer terug aan boord vanwege nieuwe buien. Best jammer, want Gävle is eigenlijk een heel leuke stad. Rond vier uur ’s middags wordt het eindelijk echt droog en verschijnt er zelfs weer wat blauw in de lucht.

We besluiten in de stad te gaan eten, maar maken eerst een wandeling naar het mooie park waar de rivier doorheen stroomt. Door alle regen staat er veel water in de rivier en de stroming is behoorlijk sterk.

Daarna lopen we de stad in om iets te eten. We eten buiten bij Berggrenska Garden, een plek waar we ooit ook met Theo en Margot hebben gegeten.

Na het eten gaan we weer terug aan boord. De regen keert ook terug.

Zaterdag 4 juli 2026

Gävle-Granskär Afgelegde afstand: 5nm

De dag begint met een fietstochtje naar de Lidl, want daar hebben ze bruine afbakbroodjes. Meteen neem ik alvast wat verse spullen mee. Daarna halen we bij de supermarkt aan de overkant de rest van de boodschappen.

De komende dagen krijgen we aan-uit-wind en blijft alles uit het noorden komen, dus we zullen slim moeten varen en goed gebruik moeten maken van de gunstige gaatjes in de wind.

Tegen elven zakt de wind in en kunnen we vertrekken. Onze bestemming vandaag is de verenigingshaven. We zouden in principe nog verder kunnen varen, want de wind valt bijna helemaal weg, maar er staat nog altijd een golf van ongeveer een meter. Dan wachten we liever tot morgen, wanneer er naar verwachting nog maar zo’n 20 centimeter golf staat.

Bij de SXK-haven liggen twee boeien, en gelukkig is er eentje vrij voor ons. We hebben hier echt een topmiddag. Hoewel het niet warmer wordt dan 20 graden, voelt het voor anker, uit de wind en in de volle zon, heerlijk warm aan. De wind neemt steeds verder af en valt uiteindelijk bijna helemaal weg.

Er liggen hier dus twee boeien. De tweede wordt ingenomen door een man die zijn boot komt aftuigen. Tegelijkertijd komt er nog een boot binnen die naar de haven gaat om af te meren. Totdat ze zien dat de man alleen aan het aftuigen is. Zodra hij losgooit, grijpen zij hun kans en nemen direct de tweede boei in gebruik.

Later in de middag komen er nog wat bootjes de haven binnen, maar echt druk wordt het niet. En dat voor een weekend. Een klein minpuntje: we worden zo’n twee uur lang “vermaakt” door een motorbootje vol jeugd, dat het nodig vindt om keihard muziek te draaien. We zijn dan ook best opgelucht wanneer ze eindelijk vertrekken.

Vanmiddag duiken ik een paar keer het water in om af te koelen. ’s Avonds eten we buiten van de Cobb: kip à la Annelies en saté à la Theo.

Wat een tegenstelling met giseteren met al die regen, vandaag is echt een topdag.

Van Seili naar Jurmo

 21 juni t/m 27 juni 2026

Seili-Valmo-Turku-Pakinainen-Katanpää-Uusikaupunki-Jurmo

Zondag 22 juni 2026

Seili-Valmo Wind NW5 Afgelegde afstand: 5nm

 Vandaag doen we het rustig aan. We gaan naar Göran, maar dat is slechts vijf mijl varen, dus er is geen enkele haast. Jan kookt op zijn gemak zijn zondagse eitje, terwijl ik geniet van een verfrissende ochtendduik.

De visarenden hebben we helaas nog niet gezien, dus ik besluit eens op internet te kijken of er meer over bekend is. Al snel ontdek ik dat ze hun nest hebben gebouwd boven op een hoog geleidelicht, iets verderop. Wanneer we de livestream openen, zien we moeder arend samen met haar drie jongen in het nest zitten. Tot onze verrassing is ook de Skuum te zien op de livestream. Later, wanneer we langs het licht varen, kunnen we de arend duidelijk zien zitten, samen met een van de jongen. Het blijft wel vreemd waarom we de ouders helemaal niet hebben zien vliegen.

We varen verder op de motor naar Valmo en gooien daar opnieuw het anker uit. De rest van de middag brengen we ontspannen aan boord door: wat rommelen, zwemmen, lezen, breien en vooral heerlijk genieten van de zon.

Om zes uur worden we door Göran opgehaald. Armi is er deze keer niet bij dus het wordt een echt “mannenetentje”. We beginnen met verschillende soorten haring, eigengerookte zalm en gekookte aardappelen. Wij hebben een fles champagne meegenomen. Daarna serveert Göran Zweedse gehaktballetjes met sla. En alsof dat nog niet genoeg is, heeft Armi twee soorten taart gebakken die we als dessert krijgen.

Ondertussen heeft Göran de sauna flink opgestookt. Terwijl Jan en Göran samen het fotoboek van het afgelopen jaar bekijken, geniet ik na van de sauna, en die is goed heet.

Na een bijzonder gezellige avond brengt Göran ons weer terug naar de boot. Het is een prachtige, windstille avond en onze boot ligt schitterend te pronken in de baai.

Maandag 23 juni 2026

Valmo-Turku Afgelegde afstand: 19nm Wind: NNO4

We zijn allebei veel te vroeg wakker, maar besluiten ons nog een keer om te draaien. Om zeven uur staan we op en maken we ons klaar voor vertrek naar Turku. Omdat de stad ten noorden van onze huidige locatie ligt en de wind precies uit die richting komt, varen we vandaag op de motor.

Vlak voordat we de rivier naar Turku opvaren, staan er een aantal prachtige huizen langs de oever. Bij veel van die huizen staan mooie theehuisjes direct aan het water.

Voor de zekerheid belt Jan onderweg nog even met de havenmeester. We weten niet zeker of we met onze lengte wel tussen de palen in de haven passen. Dat blijkt geen enkel probleem te zijn, er wordt vooral naar de breedte van de boot gekeken. Bij aankomst worden we keurig opgevangen door de havenmeester.

Inmiddels is de zon volop gaan schijnen. We maken een flinke wandeling door Turku en komen langs een groot plein met marktkraampjes. Opvallend genoeg bestaan de meeste kraampjes uit groente- en fruitverkopers, en eigenlijk verkopen ze allemaal ongeveer hetzelfde. We brengen we een bezoek aan de orthodoxe kerk, waar we van een enthousiaste vrijwilliger een leuke en interessante uitleg krijgen over de geschiedenis van de kerk en haar gebruiken. Daarna gaat Jan terug naar de boot, terwijl ik nog wat verder door de stad wandel.

Ons plan was om vanavond in de markthallen te gaan eten, maar gelukkig ontdekken we op tijd dat die al om 18.00 uur sluiten. Daarom wijken we uit naar restaurant Nerå aan de kade. Dat blijkt een uitstekende keuze. We eten er heerlijk en omdat we buiten zitten, hebben we bovendien een prachtig uitzicht op alles wat voorbij komt. Mensen kijken verveelt hier geen moment, er loopt, rent, rijdt werkelijk van alles langs.

Later op de avond ga ik nog even naar de sauna. Die bevindt zich hier, net als de toiletten, in de kelder van een appartementencomplex. Niet bepaald de locatie die je verwacht bij een jachthaven, maar het werkt prima.

In de haven liggen een Belg, een Engelsman en een Noor. Verder zien we eigenlijk alleen maar Finse boten. Wat ons vooral opvalt, is dat we geen enkele Duitser tegenkomen.

Dinsdag 23 juni 2026

Turku

Vandaag hebben we een druk programma. Ik begin de dag op de fiets richting Lidl. Daar hebben ze goede afbakbroodjes, dus die gaan mee aan boord, samen met nog wat andere boodschappen. Ondertussen draait de wasmachine een was weg. Met zon en wind is alles gelukkig in no time droog.

Daarna gaan we naar Forum Marinum, het maritiem museum van Turku. Het museum is gevestigd in een oud graanpakhuis: een indrukwekkend stenen gebouw met een houten binnenconstructie uit 1894. Het stamt uit een tijd waarin voedsel schaars was in Finland en de overheid de graanopslag en voedseldistributie regelde.

Het museum zelf is leuk om te bezoeken. Een tikje rommelig misschien, maar juist daardoor verrassend. Overal ontdek je weer iets nieuws. In het restaurant staat zelfs een getuigde zeilboot. Rond de mast en de zeilen is een glazen uitbouw gemaakt, wat een bijzonder effect geeft. Ook het depot is interessant om te bekijken.

We moeten op tijd terug zijn bij de boot, want om drie uur komt Göran ons ophalen. Samen rijden we naar de Meyer-werf, waar opnieuw een enorm cruiseschip in aanbouw is. De werf is gigantisch en staat bekend om haar efficiënte werkwijze: schepen worden hier volgens planning opgeleverd. Bovendien is het een belangrijke werkgever in deze regio.

Daarna gaan we naar de Banksy-tentoonstelling, gevestigd in een oude scheepsloods langs de rivier, eigenlijk schuin aan de overkant van waar wij liggen. De tentoonstelling maakt indruk. Vrolijk word je er niet van; veel werken gaan over oorlog, vluchtelingen en kapitalisme. Banksy weet met scherpe beelden precies de pijnpunten van deze tijd bloot te leggen.

Aan het eind van de middag rijden we door naar Armi, die in een buitenwijk van Turku woont. Vier weken geleden is ze aan haar knie geopereerd, dus lopen gaat nog wat moeizaam. We eten bij haar kesäkeitto, Finse zomersoep: een romige groentesoep met de eerste groenten van het seizoen. Heerlijk. Toe krijgen we aardbeien met ijs. In de tuin schiet ondertussen een eekhoorn heen en weer. We hebben een bijzonder gezellige avond.

Göran brengt ons later terug naar de boot. En voordat we gaan slapen, duik ik nog even de sauna in, een heerlijke afsluiting van een mooie dag.

Woensdag 24 juni 2026

Turku-Pakinainen Afgelegde afstand: 22 nm Wind: W4

Er is vannacht behoorlijk wat regen gevallen en tot een uur of tien blijft het af en toe nog wat spetteren. We gaan boodschappen doen bij de supermarkt aan de overkant. Met het pontje ben je er zo. Wij vermoeden dat de supermarkt het pontje sponsort, want het winkelpersoneel draagt shirts met een afbeelding van het pontje erop. En zonder pontje zou je trouwens flink moeten omlopen.

Rond negen uur vertrekken we. Het regent nog licht en de hele boot is kletsnat, dus de zeilpakken gaan aan. Al snel kunnen we de zeilen hijsen en heerlijk zeilen. Dat houden we vol totdat we naar het westen afbuigen. Daar vinden we een prachtige, naar het noorden beschutte ankerbaai. Zodra het anker de bodem raakt, breekt de zon door. Alsof het zo moest zijn.

We genieten van een heerlijke middag. Ik pomp de kano op en maak een wandeling op het eiland. We liggen vlak bij de aanlegplaats van de veerpont, die rond vijf uur langskomt. Op de wal staat een klein wachthuisje, vol met boeken, spelletjes en tijdschriften. Ook de post voor de eilandbewoners wordt hier neergelegd.

Na een korte wandeling, waarbij het enige levende wezen dat ik tegenkom een hert is, kano ik terug naar de boot. Tijd voor een paar rondjes zwemmen. Meteen een goede gelegenheid om de waterlijn schoon te maken, want die was in Turku behoorlijk vies geworden.

Daarna steken we de Cobb aan. Net als we klaar zijn, horen we een motorbootje naderen. En ja hoor, daar is Göran. Hij is onderweg nog even gestopt bij de kiosk op een eiland verderop en heeft appeltaart meegenomen. Snel zetten we koffie. Helaas hebben we geen eten over voor hem, dus hij zal het met appeltaart moeten doen.

Na anderhalf uur vertrekt hij weer. Langzaam wordt het helemaal stil in de baai. De wind valt volledig weg en het wordt een prachtige avond met mooi licht.

Donderdag 25 juni 2026

Pakinainen-Katanpää Afgelegde afstand: 28 nm Wind: ZW3

Over de vertrektijd ontstaat ’s ochtends nog enige discussie. Volgens de voorspellingen gaat het rond 9 uur regenen, maar Jan wil graag vroeg weg. Ik wijs erop dat het vanaf 10 uur alweer droog zou zijn, maar uiteindelijk halen we toch het anker op. Dat gaat gepaard met een flinke hoeveelheid modder aan de ketting, maar gelukkig hebben we een dekwaspomp.

Niet veel later begint het inderdaad te regenen. Ik ga daarom lekker lekker naar binnen, Jan blijft buiten. Er komt en beetje wind en hij rolt de zeilen uit.  Na tienen wordt het, zoals voorspeld, weer droog. We kunnen een mooi stuk zeilen totdat de wind tussen de eilanden vrijwel helemaal wegvalt.

Bij aankomst in de haven melden we ons bij de havenmeester. Zodra we van de steiger aflopen, valt ons iets grappigs op: in de vlaggenmast hangt, naast de Finse vlag, een piepklein Nederlands vlaggetje. Ook hier blijken we de enige buitenlanders te zijn. Overigens is het rustig in de haven; er liggen slechts een boot of tien.

Katanpää blijkt een bijzonder eiland met een rijke geschiedenis. Het fort werd rond 1910 gebouwd tijdens het bewind van tsaar Nicholas II. Uit die tijd zijn nog diverse historische gebouwen bewaard gebleven, evenals een karakteristieke houten watertoren. De meeste gebouwen zijn toegankelijk voor bezoekers.

De watertoren is normaal gesproken te boeken als accommodatie, maar omdat hij niet verhuurd is, mogen wij er gewoon naar binnen. Daarnaast bezoeken we een kunstgalerie met prachtige foto’s en een expositieruimte met informatie over het eiland.

Over het eiland loopt een mooie wandelroute met uitleg over de gebouwen en het fort. Na de Russische periode deed Katanpää enige tijd dienst als gevangeniseiland. Gevangenen werkten hier in de steenhouwerij. Tijdens de 2e wereldoorlog kreeg het eiland opnieuw een militaire functie. Sinds 1991 is Katanpää vrijgegeven voor recreatie.

 

Vrijdag 26 juni 2026

Katanpää-Uusikaupunki Afgelegde afstand: 14nm Wind: NW3-4

Het heeft vannacht flink gewaaid, maar gelukkig ligt deze haven uitstekend beschut. We merken er nauwelijks iets van, hooguit een heel klein beetje deining. Als ik vannacht naar de wc ga, zie ik dat het niet meer echt donker wordt. De rode gloed van de zon blijft zichtbaar aan de horizon. Het is wel helder weer.

Als we opstaan schijnt de zon uitbundig. Aan de golven buiten de haven horen we dat het nog steeds stevig waait. Tegen tienen zakt de wind wat in en draait hij gunstig, zodat onze koers bezeild wordt. We zetten grootzeil en keerfok en gaan op pad.

Tussen de eilanden is er wat minder wind, maar we kunnen het volhouden tot ongeveer twee mijl voor de haven. Onderweg brei ik nog een toertje aan mijn trui. Dat had ik misschien beter niet kunnen doen… Ik zit aan de lage kant, krijg een vlaagje en voor ik het weet vliegt mijn bolletje wol overboord. We maken nog een paar zoekslagen, maar helaas, weg wol.

Bij aankomst is het nog steeds prachtig zonnig, al zien we de lucht langzaam betrekken. Uusikaupunki is geen bijzonder mooie stad, maar het is wel gezellig aan de kade. We betalen havengeld in het havenwinkeltje, dat allerlei leuke spullen verkoopt. Er is ook een klein museum met verhalen over reddingswerk, vergane schepen en de scheepvaart.

Achter in het museum staan twee vitrines vol hondjes, steeds in paren. We vragen aan de man achter de balie wat die hondjes met dit museum te maken hebben. Hij legt uit dat het scheepshondjes zijn. Als de kapitein van boord is, zet je de hondjes met hun snuit naar buiten gericht. Is de kapitein aan boord, dan wijzen de snuiten naar binnen. Dat was voor ons compleet nieuw.

Op de kade start ondertussen een bingo en er verzamelen zich flink wat mensen. Wij doen niet mee en maken een rondje door de stad. Eerst bezoeken we de nieuwe kerk, een kerk zonder ziel. Daarna gaan we naar de oude kerk uit 1623. Daar krijgen we een uitgebreide rondleiding. Erg leuk.

Als we teruglopen naar de boot begint het wat te spetteren. Later op de avond, na het eten en de sauna, regent het nog even door.

Voor het einde van de dag was er een speciale waarschuwing afgegeven voor harde zuidenwind, met vlagen van meer dan 30 knopen. Inmiddels is het bijna 22.00 uur en liggen we nog heerlijk rustig in de haven. Ik ben benieuwd of er nog harde wind komt.

Zaterdag 27 juni 2026

Uusikaupunki-Jurmo Afgelegde afstand: 24 nm Wind: N3

Vanmorgen lopen we naar de supermarkt om brood te halen, maar al snel beseffen we dat we iets over het hoofd hebben gezien: de winkel gaat pas om 9.00 uur open en het is nog maar 8.00 uur. Geen probleem, dan maken we eerst een ommetje naar Myllymäki, een park waar diverse oude molens uit deze regio naartoe zijn verplaatst. Overal hangen vogelhuisjes, sommige zelfs in de vorm van kleine molentjes. Op de wieken van een van de molens spotten we jonge spechten.

Als we terugkomen bij de boot, is het nog steeds lang geen negen uur. We besluiten daarom het supermarktplan te laten varen, de afbakbroodjes aan te spreken en gewoon te vertrekken.

Na ongeveer een uur varen kunnen de zeilen omhoog. Het loopt fantastisch. Pas één mijl voor de haven starten we de motor weer. Onderweg grijpen we meteen de kans om Jan een tondeuse-beurt te geven. Zijn haar is gekortwiekt en het is nog goed gelukt ook!

We zijn de eersten die de haven binnenlopen. Het is een typisch Ålands haventje, gelegen bij een veerpont. Naast de haven zit een leuk souvenirwinkeltje met allerlei handgemaakte producten uit de omgeving. De vrouw achter de kassa blijkt zelf schapen te houden. Ze levert wol en allerlei producten die daarvan gemaakt worden. Haar schapenras moet twee keer per jaar geschoren worden: in het voorjaar én in het najaar.

Daarna lopen we door naar het restaurant annex supermarktje om het havengeld te betalen. Vervolgens maken we een wandeling naar de uitzichttoren in het bos. Boven worden we beloond met een prachtig uitzicht over de omgeving.

Terug aan boord pak ik nog even de fiets om beide uiteinden van het eiland te verkennen. Onderweg zie ik vooral veel bos, wat boerderijtjes en aan het uiteinde mooie vergezichten over het water.

Vanavond liggen er vijf Finse zeilboten en drie motorbootjes in de haven. Het is een prachtige, zomerse en windstille avond. Overal klinkt het geplons van zwemmende kinderen.

Ziet er toch netjes uit?

Havenkantoor/supermarkt/restaurant