5 juli t/m 11 juli 2026
Granskär-Segelvik-Agön-Hudiksvall-Innerstön-Borka Bryggan
Zondag 5 juli 2026
Granskär-Segelvik Afgelegde afstand: 36 nm
Om vijf uur word ik net voor de wekker wakker. De zon schijnt uitbundig en de lucht is blauw. We vertrekken vroeg, want voor vanmiddag zijn onweer en een stevige noordwestenwind voorspeld. Op dit moment is het nog windstil.
Vanaf een boei vertrekken is eenvoudig: alleen het lijntje losgooien en wegvaren. Na een mijl of twintig kan het grootzeil erbij.
Boven land zien we de lucht ondertussen steeds donkerder worden. Op ongeveer vijf mijl van de haven trekt een flinke onweersbui, compleet met bliksemflitsen, vlak voor ons langs. We hebben geluk en blijven de hele tocht droog.
We komen vlak na een Zwitserse Hallberg-Rassy de haven binnen, die ons helpen afmeren. Al snel blijkt dat de eigenaren gewoon Nederlanders zijn die in Zwitserland wonen. De havenwacht staat ook al snel op de steiger. Deze haven wordt gerund door vrijwilligers.
Voor ons is het alweer negen jaar geleden dat we hier voor het laatst waren, in 2017. Grappig genoeg blijkt zelfs het wifiwachtwoord nog onveranderd. Segelvik blijft een bijzonder lief haventje. Het oude clubhuis, gebouwd aan het eind van de negentiende eeuw, is eigenlijk een klein museum. Het nieuwere clubgebouw is moderner, maar ademt nog altijd de sfeer van de jaren zestig.
Vanavond heb ik geluk. Er liggen een paar Finnen in de haven en die stoken de sauna op. Zodra zij klaar zijn met hun saunarondje, kan ik erin. Het is een piepkleine sauna waar hooguit vijf personen tegelijk in passen. Het mooiste is dat je vanuit de sauna zo het water in kunt voor een verfrissende duik en een rondje zwemmen.
Rond vijf uur ‘s middags trekt de voorspelde wind aan en daalt de temperatuur merkbaar. We liggen gelukkig comfortabel met de boeg in de wind. Voor vanavond en morgen wordt een flinke hoeveelheid wind verwacht. Volgens de voorspelling kan het bij Kuggören oplopen tot zo’n dertig knopen. Hier beschut in de haven zal het ongetwijfeld wat minder zijn, maar het wordt hoe dan ook een winderige dag. Als de verwachtingen uitkomen, biedt dinsdag weer een klein weervenster om verder te varen.
Maandag 6 juli 2026
Segelvik
Vandaag staat er een stevige noordwestenwind. Buiten op het water worden windstoten tot 31 knopen voorspeld. Gelukkig liggen we in de haven prima beschut. Af en toe krijgen we een flinke vlaag over de boot, maar verder is het hier goed toeven.
Het is niet echt warm, zo’n 15 graden, maar in de zon is het heerlijk. Vannacht heb ik voor het eerst weer een extra deken gepakt, want het was behoorlijk fris.
Jan doet vandaag alsof het zondag is en kookt een eitje. Daar was hij gisteren, door ons vroege vertrek, niet aan toegekomen.
We maakten een wandeling naar Skatberget, dwars door het bos. Op de terugweg kwamen we eerst onze Nederlandse buren tegen en later ook de Finse buren uit de haven.
Vanmiddag ben ik op de fiets naar Söderhamn gegaan, een grotere plaats op zo’n 12 kilometer afstand. De heenweg was recht tegen de wind in, maar gelukkig met elektrische ondersteuning. Ik heb er wat rondgelopen en ook contant geld gehaald. Voor een aantal havens die we de komende tijd aandoen is dat toch handiger. Ook hier in de haven kun je óf contant betalen óf het havengeld via een bankoverschrijving voldoen. Dat laatste is omslachtiger dan gewoon afrekenen met cash.
Ondertussen heeft Jan een loszittende vloerplaat in de boot vastgezet. En hij heeft de boot gestofzuigd.
Om vijf uur komen Erik en Sabine van de Kingfisher gezellig een borrel drinken. Ze wonen in Zwitserland, Sabien is Zwitserse, maar hun boot heeft Makkum als thuishaven.
Daarna stookte Jan de sauna op. Er ligt nog een Fins stel in de haven, maar zij lieten het vanavond afweten. Na het eten ben ik de sauna ingegaan. Die is echt bloedheet! Het is een kleine vierpersoonssauna met een verrassend grote kachel, waardoor de temperatuur flink oploopt. Daarna nog even een frisse duik, douchen en dan zit de dag er weer op.
We worden vroeg wakker. Het weer is rustig en iedereen m.u.v. de Kingfisher is al vertrokken. Wij zijn snel klaar en gooien ook los. Buiten kunnen we de zeilen hijsen. Het is fris, een graad of 13 schat ik, dus ik trek mijn complete zeilpak aan. Agön ligt net iets te hoog aan de wind, waardoor we een slag moeten maken. Met de golven en de langzaam afnemende wind is dat geen ideale slag, maar we zetten door. Uiteindelijk meren we af aan een boei. Met ons nieuwe anker blijkt dat toch wat lastiger dan voorheen. Als de boot draait, komen de lijnen tussen de punt van het anker en de boeg terecht.
Achter de buiskap, in de zon en uit de wind, is het verrassend aangenaam. Ik pak de kano en peddel nog even naar de wal. Op de steiger ligt nog niemand, dus ik nader rustig. En ja hoor… de slangen zijn er nog! Ze liggen lekker te zonnen op de warme rotsen, maar zodra ze mij horen schieten ze snel weg. Het blijven indrukwekkende beesten, behoorlijk groot ook. Volgens ons zijn het zwarte adders.
In het kleine bibliotheekje heb ik geluk: ik vind twee Nederlandse boeken om mee aan boord te nemen. Ondertussen worden de twee andere boeien ingenomen door Duitse zeilers en later arriveren er nog twee Duitse boten. Ineens liggen we weer tussen de Duitsers.
Vanavond trekt de wind weer aan en ook morgen staat er de hele dag een stevige bries voorspeld. Dat wordt dus een dagje blijven liggen. Geen straf, al sla ik het zwemmen nog maar even over. Het water is nog geen 13 graden… daar pas ik voor.
Wo 9 juli 2026
Agön
Vandaag blijven we een dagje liggen, dus we doen het rustig aan en komen lekker laat ons bed uit. Het is fris buiten en omdat de zon zich nauwelijks laat zien, voelt het ook in de kajuit behoorlijk koud aan. De wintertrui gaat dus weer aan.
We vermaken ons prima met lezen, breien, een potje schaken, Yatzee en Wordfeud. Dat laatste is nog best een uitdaging, want de internetverbinding is hier erg slecht. Ook foto’s uploaden lukt daardoor niet. Even afkicken van het internet dus, haha.
Het weer is vandaag erg afwisselend. Het ene moment is het bijna windstil, even later trekt er een regenbui over met flinke wind, waarna de zon zich weer laat zien.
Naast de boot landt een aalscholver, die al snel een maaltje vis weet te verschalken. De meeuwen doen enthousiast mee. Blijkbaar zwemt er een flinke school vissen in de baai, want de vogels hoeven nauwelijks moeite te doen om iets te vangen.
Na de laatste buien, aan het einde van de middag, klaart het helemaal op. De lucht wordt helder, de zon schijnt uitbundig en hoewel de thermometer niet verder komt dan 13 graden, voelt het in de zon heerlijk aan. De wind trekt ondertussen weer flink aan. Volgens de verwachting wordt het morgen na elven rustiger.
Do 9 juli 2026
Agön-Hudiksvall Afgelegde afstand: 17nm Wind: NW4-3
Vannacht heeft het opnieuw flink gewaaid, maar in de loop van de ochtend neemt de wind gelukkig af. We maken ons los van de boei en zetten koers naar Hudiksvall. Zeilen zit er opnieuw niet in, dus de motor doet het werk. Het is een prachtige dag: strakblauwe lucht, kristalhelder en een geweldig uitzicht. In de verte steken de hoge heuvels mooi af tegen de horizon.
De vooruitzichten blijven minder gunstig wat betreft de wind.
De komende tien dagen wordt vrijwel alleen noordenwind voorspeld. Daarom hebben we besloten dat Hudiksvall dit jaar ons noordelijkste punt wordt. Nog dagenlang op de motor tegen de wind in spreekt ons niet zo aan.
In Hudiksvall maken we een rondje door de stad. Het is niet een hele mooie stad, maar heeft wel zijn mooie gedeeltes. En met dit mooie weer is het gezellig om rond te wandelen. Eerst vul ik de wasmachine in de haven en tegen de tijd dat we terug zijn uit de stad is de was klaar. Hoewel het inmiddels vijf uur is, is alles dankzij de zon in een mum van tijd weer droog.
’s Avonds gaan we uit eten in de stad. We worden bediend door een vriendelijke ober die verrassend goed Nederlands spreekt; hij is ooit vanuit Nederland geëmigreerd. Het eten overtreft onze verwachtingen. Veel variatie met Aziatische invloeden.
Vr 10 juli 2026
Hudiksvall-Innerstön Afgelegde afstand: 14nm
We beginnen de dag met boodschappen doen in Hudiksvall. In de stad is het aardig warm. Daarna varen we nog even langs de brandstofsteiger om diesel te tanken. We betalen €1,55 per liter, iets goedkoper dan op Helgoland in mei.
Op het water is het koeler dan in de stad. Door de bewolking en het briesje voelt het koel aan. Al snel kunnen de zeilen omhoog. Er staat niet veel wind en zodra we voor de wind varen, zakt onze snelheid terug naar slechts twee knopen. De laatste twee mijl valt de wind helemaal weg en starten we de motor.
Onze bestemming is Innerstön, een plek waar we graag terugkomen. Het blijft een prachtig ankerplekje. We maken vast aan een boei. Het is volledig windstil en daardoor heerlijk rustig. Alleen het gezang van een merel doorbreekt de stilte. Bij de steiger liggen twee motorbootjes, waarvan af en toe de stemmen van de opvarenden over het water klinken.
Er vliegen 3 kraanvogels over, een mooi gezicht.
Aan het einde van de middag breekt de zon toch nog even door. Het is warm genoeg voor een paar rondjes zwemmen. Daarna pak ik meteen de waterlijn aan, want die is inmiddels weer behoorlijk vies geworden.
’s Avonds eten we buiten van de Cobb. Als afsluiting van de dag worden we getrakteerd op een prachtige zonsondergang.
Zaterdag 11 juli 2026
Innerstön-Enånger: Borka brygga Afgelegde afstand: 7nm
We worden wakker in een heerlijke stilte. De zon schijnt uitbundig, er is geen zuchtje wind en het water ligt er spiegelglad bij. Dat is een perfecte uitnodiging om de dag te beginnen met een paar rondjes zwemmen.
Na het ontbijt maken we ons van de boei en varen we op ons gemak richting Borka Brygga.
Voor vanavond wordt opnieuw een stevige noordenwind voorspeld, met kans op regen. In deze beschutte haven hopen we daar weinig last van te hebben.
Wanneer we het fjord binnenvaren, zien we een aantal houten boten liggen. Plotseling komt de reddingsdienst met hoge snelheid aanvaren. Even denken we dat er iets aan de hand is, maar al snel blijkt dat het onderdeel is van een evenement: “De dag van de Houten Boot”. De klassieke schepen verzamelen zich net buiten de haven. Tegen de tijd dat wij hebben afgemeerd, komt de hele vloot langs. Op de kade is een gezellige braderie en het is druk met bezoekers. Ook uit de omgeving komen veel mensen met kleine bootjes naar de haven. Het bruist van de gezelligheid. Het havengeld rekenen we af in het restaurant, waarna we een rondje langs de kraampjes maken. Er is zelfs een klein museum met oude buitenboordmotoren en informatie over de bouw van traditionele houten schepen.
‘s Middags stap ik op de fiets naar Enånger, zo’n drie kilometer verderop. Jan blijft aan boord. De route voert door een prachtig, licht heuvelachtig landschap met karakteristieke houten huizen, verzorgde tuinen en overal uitbundig bloeiende bloemen.
In Enånger bezoek ik de oude kerk uit de late veertiende eeuw. De sleutel moet ik eerst zeshonderd meter verderop ophalen, waar hij in een kastje hangt. Het blijkt geen bescheiden sleuteltje te zijn, maar een indrukwekkend exemplaar van zeker 30 centimeter lang. Met die sleutel fiets ik terug en open ik de kerkdeur. Van buiten oogt de kerk vrij sober, maar eenmaal binnen is het een enorme verrassing. De prachtige muurschilderingen uit 1485 zijn schitterend bewaard gebleven en maken veel indruk.
Als ik terugkom in de haven is het alweer een stuk rustiger. De meeste houten boten zijn vertrokken en ook de braderie loopt ten einde. We sluiten de dag af met een etentje in het restaurant aan de haven, waar het nog steeds gezellig druk is.
Ondertussen begint de avond te vallen en zien we de buien hangen. Toch blijft het rustig. We zijn een flink stuk het binnenland ingevaren en verwachten dat de voorspelde noordenwind hier wel mee zal vallen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten