Van Haapsalu naar Seili

 14 t/m 20 juni 2026

Haapsalu-Kärdla-Hanko-Kasnäs-Helsingholmen-Bodö-Seili

Zondag 14 juni 2026

Haapsalu-Kärdla Afgelegde afstand: 30nm Wind: ZO 2

We vertrekken vandaag vroeg. Vanmiddag wordt regen voorspeld en we hopen voor de regen vast te liggen. Er is geen tot weinig wind en we zitten heerlijke de zon.

Als we het rif zijn gepasseerd, komt er toch wat wind. Genoeg om de zeilen uit te rollen en nog een mijl of zeven echt te kunnen zeilen.

Bij aankomst in Kärdla staat ook hier de havenmeester ons al op te wachten en helpt bij het afmeren. Deze havenmeester is niet zo ervaren. Misschien heeft de vaste kracht vandaag een vrije zondag.

Zodra we vastliggen, verdwijnt de zon achter de wolken. Toch pak ik nog even de fiets voor een verkenning van de omgeving. Kärdla zelf maakt niet direct een onvergetelijke indruk, maar de kustlijn is prachtig. De donkere wolken komen echter snel dichterbij en vlak voordat de regen begint, ben ik weer terug aan boord.

De haven beschikt over een fraaie sauna, dus ik informeer bij de havenmeester hoe laat deze vanavond aan gaat. Met zo weinig passanten is hij niet van plan de sauna op te stoken. Later op de dag arriveren er echter nog enkele boten, waaronder een Fins jacht. Nu komt hij er niet onderuit. En zo eindigt de dag toch nog met een heerlijke sauna.

Maandag 15 juni 2026

Kärdla-Hanko Afgelegde afstand: 50nm Wind: ONO4

We hebben het wel gezien in Estland en zijn klaar voor de oversteek naar Finland. Op papier lijkt het eenvoudig: zo’n 50 zeemijl naar Hanko. Toch zorgt het weer voor de nodige twijfel.

Kijken we naar de gewone windvoorspellingen, dan lijkt er weinig aan de hand. Maar vrijwel elke dag verschijnt er wel een extra weerwaarschuwing. De ene keer voor zware windstoten, de andere keer voor onweer. Vandaag geldt vanaf het middaguur een waarschuwing voor stevig onweer met mogelijk zware windstoten. Opvallend genoeg is daar in de gebruikelijke windmodellen van Windfinder weinig van terug te zien. Dat maakt het lastig om een goede afweging te maken.

Om eventuele buien voor te blijven, besluiten we vroeg te vertrekken. Om vier uur ’s ochtends gooien we de trossen los, zodat we rond het middaguur aan de Finse kant zouden moeten zijn.

Wanneer we opstaan is het al licht. Terwijl we de haven uitvaren verschijnt de zon boven de horizon. Een prachtig begin van de dag. Er staat echter te weinig wind om goed te zeilen, dus vertrekken we op de motor met het grootzeil erbij voor wat extra stabiliteit.

Na ongeveer twee uur komt er eindelijk genoeg wind om echt te zeilen. De genua gaat erbij en met een mooie snelheid komen we vooruit. Maar na een kleine drie uur is het alweer gedaan met de pret. De wind zakt terug tot minder dan tien knopen, terwijl de golven juist hoger worden. Daarna volgt een periode van improviseren. Een beetje wind, dan weer te weinig. Keerfok erop, weer eraf. Motor bij. Motor uit. Grootzeil erbij. Grootzeil weg. Uiteindelijk besluiten we rond elf uur alle zeilen te bergen en de laatste uren volledig op de motor af te leggen.

Alsof het weer ons gelijk wil geven, trekt kort daarna een enorme regenbui over. Niet zomaar een buitje, maar zo’n exemplaar waarbij de horizon volledig verdwijnt achter een grijze muur van water. En het blijft niet bij die ene bui. Vanaf dat moment wordt het eigenlijk niet meer droog.

In Hanko krijgen we een mooie ligplaats. Deze winter vonden we de oude regentent van de Victoire in de schuur en die hebben we meegenomen om uit te proberen. Die blijkt vandaag precies van pas te komen. De natte zeilkleding hoeft nu niet mee naar binnen, maar kan beschut onder de tent drogen. Met wat improvisatie en een paar kleine aanpassingen krijgen we hem redelijk strak opgezet en hangen de jassen netjes buiten.

Wanneer het even wat minder hard regent, lopen we naar de havenmeester en combineren dat meteen met een bezoek aan de supermarkt. Daarna zoeken we snel weer de warmte van de boot op. De kachel gaat aan, de natte spullen hangen te drogen en buiten blijft de regen onverminderd neerkomen. We zitten midden in een enorm lagedrukgebied. Vanuit de kajuit kijken we naar het water dat in bakken uit de lucht valt en zijn we vooral blij dat de oversteek achter ons ligt. Finland is bereikt, al voelt het vandaag meer als een herfstbestemming dan als een zomerse zeilreis.

 

Dinsdag 16 juni 2026

Hanko-Kasnäs Afgelegde afstand: 21 nm Wind: WZW 2-4

 Na alle regen van gisteren is het vanochtend een verademing. De lucht klaart op en zelfs de zon laat zich weer zien. Over het water drijven hier en daar nog wat mistflarden. Net wanneer we de trossen hebben losgegooid, varen we een dichte mistbank in en verdwijnen we even volledig in het grijs. Gelukkig duurt dat niet lang. Een paar mijl verder breekt de zon weer door en varen we onder een blauwe hemel.

Van veel wind is aanvankelijk geen sprake. Later op de dag trekt de wind wel iets aan.

Vanuit de kajuit komt ineens een scherpe, onaangename geur. Een geur die direct alarmbellen doet afgaan: een kokende accu.

Wat nu?

Jan koppelt de dynamo los van de accubank door de minsleutel om te zetten. Opmerkelijk genoeg blijven de kaartplotter en de stuurautomaat gewoon werken, dus ergens zit er blijkbaar een aansluiting anders dan verwacht. In de accubak staan drie accusets. Met zijn infraroodthermometer controleert Jan één voor één de temperaturen. Het lijkt erop dat slechts één set problemen geeft. Tenminste, dat hopen we.

We zijn op weg naar Kasnäs vanwege de harde wind die morgen wordt voorspeld. Bij aankomst leggen we eerst aan op een vrije plek, maar al snel ontdekken we dat daar geen walstroom beschikbaar is. Niet ideaal met een accuprobleem aan boord. Dus moeten we alsnog verkassen naar een andere steiger. Gelukkig staat er op dat moment nog weinig wind, want de boegschroef kunnen we nu niet gebruiken.

Nu moeten de accu’s afkoelen. Die ene set kookt nog dus meer kunnen we vandaag niet doen. Hopelijk kan Jan morgen de defecte set eenvoudig loskoppelen en doet de rest het nog goed.

Vanmiddag maak ik nog een wandeling over een geologisch natuurpad. Langs de route staan informatieborden die uitleg geven over de verschillende gesteenten die hier in de Finse archipel te vinden zijn.

’s Avonds staat er uiteraard weer een bezoek aan de sauna op het programma. Deze sauna is indrukwekkend groot, ik denk dat er met gemak zestig mensen in passen. Zo druk wordt het gelukkig niet.

Wel raak ik aan de praat met een vrouw die aan mijn shampoo meteen ziet dat ik van “dat mooie Nederlandse schip” ben. Kennelijk vallen we hier toch op. Even later komt er nog een vrouw binnen die eveneens direct weet bij welke boot ik hoor. Zij biedt spontaan hulp aan voor het geval we morgen onderdelen nodig hebben. Haar man rijdt namelijk vanuit Helsinki deze kant op en zou eventueel iets voor ons kunnen meenemen.

Woensdag 17 juni 2026

Kasnäs Wind: NW7

Er staat een stevige noordwestenwind, kracht 7 en af en toe gierde hij flink door de haven. Gelukkig liggen we hier redelijk beschut.

De ochtend stond vooral in het teken van de accu’s. De kapotte set is losgekoppeld.  Het lijkt erop dat de andere twee sets normaal reageren, zowel op de dynamo als op de acculader. Dat geeft in ieder geval wat vertrouwen. Morgen willen we weer gaan varen, dus dan zullen we goed in de gaten moeten houden hoe het systeem zich gedraagt. Gaat het goed als de ene set er tussen uit is? Hopelijk blijft alles stabiel.

In de loop van de middag trok de wind nog verder aan. Ondanks het weer was het opvallend druk op het water. Kasnäs is niet alleen een jachthaven voor passanten, maar ook een belangrijke uitvalsbasis voor de vele motorbootjes van mensen met een zomerhuis op de omliggende eilanden.

Dat heeft alles te maken met wat eraan komt: overmorgen is het Midsommar, hier in Finland misschien wel het belangrijkste feest van het jaar. Voor veel Finnen betekent dat: de stad uit en naar het zomerhuis, liefst aan het water, om het daar met familie en vrienden te vieren.

Vanavond zagen we dat al heel veel kleine bootjes volgepakt werden. En vanavond gaan er al heel wat van de bootjesbbepakt en bezakt richting de eilanden. Het blijft bijzonder hoeveel spullen er mee moeten voor zo’n lang weekend. Koelboxen, tassen, kussens, boodschappen, boeken, water, alles gaat aan boord.

Ook de haven zelf is behoorlijk volgelopen met zeilboten. Veel bemanningen lijken hier te blijven om Midsommar te vieren. Ondanks de harde wind werd er vandaag volop gevaren.  Iedereen weet: wie te laat komt, loopt het risico geen goede ligplaats meer te vinden.

De sauna was weer een fijne afsluiting van de dag.

Donderdag 18 juni 2026

Kasnäs-Helsingholmen Afgelegde afstand: 9 nm Wind: ZW3

Vandaag staat een korte etappe op het programma: van Kasnäs naar Helsingholmen, slechts 9 zeemijl. Er is nauwelijks wind, maar dat komt eigenlijk goed uit. We willen de accu’s testen en kijken of het opladen van de accu’s goed verloopt. Gelukkig lijkt alles naar behoren te werken.

Bij aankomst in Helsingholmen liggen er nog twee boten aan de steiger, maar precies wanneer wij aanleggen vertrekken ze. We krijgen meteen een waarschuwing: als de zon schijnt, liggen er vaak slangen bij de steiger op te warmen.

Na het aanleggen maken we een eerste verkenningsrondje over het eiland. We worden direct welkom geheten door de eilandpoes, een enorme knuffelkont die duidelijk gewend is aan bezoek en alle aandacht graag in ontvangst neemt.

In de kantine hangt een gigantisch televisiescherm en op de deur prijkt het voetbalschema voor de komende weken. Op tafel liggen fotoboeken van de familie die het eiland runt, een mooi inkijkje in de geschiedenis van deze bijzondere plek.

Bij het kleine winkeltje hangt een briefje dat ze even weg zijn. Ik loop nog wat verder en kom een oude man tegen die voor zijn huis zit. Engels spreekt hij niet, maar met gebaren maakt hij duidelijk dat er straks wel weer iemand aanwezig zal zijn.

Langs de dakgoot zien we meerdere zwaluwnesten. Terwijl we daar staan te kijken, gebeurt er iets opmerkelijks. Een zwaluw vliegt voorbij met een zwanenveer in zijn bek. Plots laat hij de veer los, duikt erachteraan en vangt hem weer op, en dat niet één keer, maar meerdere keren. Het lijkt alsof hij gewoon aan het spelen is. Ik heb zoiets nog nooit gezien.

Even later blijkt er inderdaad weer iemand bij de kassa te zitten: de zoon des huizes. Jan herkent hem direct van de foto’s uit de fotoboeken, al is hij inmiddels duidelijk wat ouder dan op die beelden. Zijn vader is even weg, dus hij neemt tijdelijk de honneurs waar.

Hij vertelt dat ze hier met z’n drieën wonen: opa, vader en kleinzoon. Zelf studeert hij aan de zeevaartschool in Turku en zit hij in zijn tweede jaar. Niet veel later komt vader binnenlopen, precies zoals je je een ruige Fin voorstelt: baard, staart en tatoeages.

Na het betalen van het havengeld maak ik nog een uitgebreider rondje over het eiland. Aan de andere kant staat een sauna, en verspreid over het terrein liggen kleine schuurtjes en gebouwtjes. Af en toe komt er nog een bootje binnen, maar verder heerst hier vooral rust.

Vanavond steken we de Cobb weer eens aan. Maar we eten wel binnen, buiten is net even te fris.

Vrijdag 19 juni 2025

Helsingholmen-Bodö Afgelgde afstand: 19 nm Wind: W2

Wat we gisteren nog als plan hadden, hebben we vandaag toch maar herzien. We varen in dit gebied nog met papieren kaarten uit 2018, en onze oorspronkelijke bestemming lag volgens die kaarten aan een route met een diepte van 2,40 meter, prima voor ons dus. Toen Jan echter de kaartplotter opstartte, bleek de werkelijkheid inmiddels anders: dezelfde route stond nu aangegeven als 2,20 meter. Door de landrijzing is het ondieper geworden  en veel routes staan nu met 20cm minder op de kaart. We zoeken een alternatief, iets verder weg, maar uiteindelijk bleek dat een uitstekende keuze.

De tocht ernaartoe verliep rustig, met weinig wind. Sowieso is het hier al stil op het water, maar vandaag was het uitzonderlijk rustig. Waarschijnlijk heeft dat met Midsommar te maken. Wij hebben eigenlijk geen idee welke havens populair zijn tijdens dit feest. Finse boten varen bovendien zelden met AIS, dus daar kunnen we weinig uit afleiden.

Bij aankomst in de haven liggen er slechts twee motorboten, verder is alles leeg. Dat verwacht je dan ook weer niet.We worden vriendelijk ontvangen door het havenpersoneel en mogen een plekje uitzoeken. Het blijkt een heel lief eilandje te zijn, volledig gerund door vrouwen. Dat zie je terug in allerlei kleine details, subtiel, maar duidelijk anders dan op het “manneneiland” waar we gisterenavond lagen.

Er is een klein winkeltje en een restaurantje. Bij het afrekenen horen we dat een kop koffie bij de havenprijs inbegrepen is. We bestellen meteen brood voor morgenochtend, dat wordt om 9 uur bij de boot afgeleverd.

Het weer is prachtig, dus ik besluit het natuurpad te lopen. Al snel merk ik dat het bos behoorlijk vochtig is en dus vol muggen. Afgelopen nacht hadden we er al twee in de boot, dus vanavond gaan de horren er zeker weer in.

Terwijl ik wandel, gaat Jan een klus doen: de lieren aan de mast smeren.

Als ik terugkom, liggen er inmiddels meer bootjes in de haven. Ik heb het flink warm gekregen van de wandeling en besluit de watertemperatuur te meten: 15 graden. Fris, maar dat moet kunnen.

We klappen het zwemplateau uit, dat meteen maar een schoonmaakbeurt krijgt. Daarna neem ik een duik. Het water voelt eigenlijk verrassend goed. Nu ik er toch in lig, maak ik meteen de waterlijn schoon.

Na het eten ga ik nog naar de sauna. Een bijzondere ervaring, want deze sauna heeft geen douche. Afspoelen doe je hier door een afwasteil met water te vullen en dat met een schep water over jezelf heen te gieten. Even improviseren dus. Maar met de beperkte watervoorraad op het eiland is dat heel logisch.

Zaterdag 21 juni 2026

Bodö-Seili Afgelegde afstand: 28nm wind: ZZW4

Even voor 9 uur worden de broodjes aan boord afgeleverd, met een lieve boodschap erbij. Daarna vertrekken we meteen. Vandaag gaan we eindelijk weer eens ankeren, en we zetten koers richting Seili. Voor de komende avond en nacht wordt er wind voorspeld van 18 tot 32 knopen, en met een zuidelijke wind lig je daar goed beschut.

In het begin laat de wind ons een paar keer in de steek, waardoor we de motor moeten starten. Jan grijpt dat moment aan om snel even te douchen. Zodra hij klaar is, steekt de wind weer op en kunnen we weer verder zeilen. De rest van de dag varen we ontspannen op alleen de genua, heerlijk rustig.

De haven van Seili blijkt, zoals verwacht, helemaal vol te liggen. Maar we waren toch niet van plan de haven in te gaan. Uiteindelijk liggen we met vijf boten voor anker in de baai. Het is een komen en gaan van schepen, en wij zitten lekker in de zon alles rustig aan te kijken.

In de kajuit ruiken we een lichte dieselgeur. Gisteren hebben we de dagtank helemaal volgetankt,  misschien nét iets te enthousiast. Tijd voor een inspectie. Al snel ontdekken we een kleine lekkage bij het mangat. De tank zit dus inderdaad erg vol. Jan draait alle schroeven nog wat aan en we maken we alles schoon. Hopelijk is het probleem daarmee opgelost. Voortaan de tank maar iets minder vol vullen.

Daarna neem ik nog een verfrissende duik. Het water is hier bijna 16 graden, fris, maar heerlijk.

Ondertussen is het 23.00 uur. Over twee minuten gaat de zon onder. De harde wind die rond 21.00 uur voorspeld was, is uiteindelijk niet gekomen.