Van Seili naar Jurmo

 21 juni t/m 27 juni 2026

Seili-Valmo-Turku-Pakinainen-Katanpää-Uusikaupunki-Jurmo

Zondag 22 juni 2026

Seili-Valmo Wind NW5 Afgelegde afstand: 5nm

 Vandaag doen we het rustig aan. We gaan naar Göran, maar dat is slechts vijf mijl varen, dus er is geen enkele haast. Jan kookt op zijn gemak zijn zondagse eitje, terwijl ik geniet van een verfrissende ochtendduik.

De visarenden hebben we helaas nog niet gezien, dus ik besluit eens op internet te kijken of er meer over bekend is. Al snel ontdek ik dat ze hun nest hebben gebouwd boven op een hoog geleidelicht, iets verderop. Wanneer we de livestream openen, zien we moeder arend samen met haar drie jongen in het nest zitten. Tot onze verrassing is ook de Skuum te zien op de livestream. Later, wanneer we langs het licht varen, kunnen we de arend duidelijk zien zitten, samen met een van de jongen. Het blijft wel vreemd waarom we de ouders helemaal niet hebben zien vliegen.

We varen verder op de motor naar Valmo en gooien daar opnieuw het anker uit. De rest van de middag brengen we ontspannen aan boord door: wat rommelen, zwemmen, lezen, breien en vooral heerlijk genieten van de zon.

Om zes uur worden we door Göran opgehaald. Armi is er deze keer niet bij dus het wordt een echt “mannenetentje”. We beginnen met verschillende soorten haring, eigengerookte zalm en gekookte aardappelen. Wij hebben een fles champagne meegenomen. Daarna serveert Göran Zweedse gehaktballetjes met sla. En alsof dat nog niet genoeg is, heeft Armi twee soorten taart gebakken die we als dessert krijgen.

Ondertussen heeft Göran de sauna flink opgestookt. Terwijl Jan en Göran samen het fotoboek van het afgelopen jaar bekijken, geniet ik na van de sauna, en die is goed heet.

Na een bijzonder gezellige avond brengt Göran ons weer terug naar de boot. Het is een prachtige, windstille avond en onze boot ligt schitterend te pronken in de baai.

Maandag 23 juni 2026

Valmo-Turku Afgelegde afstand: 19nm Wind: NNO4

We zijn allebei veel te vroeg wakker, maar besluiten ons nog een keer om te draaien. Om zeven uur staan we op en maken we ons klaar voor vertrek naar Turku. Omdat de stad ten noorden van onze huidige locatie ligt en de wind precies uit die richting komt, varen we vandaag op de motor.

Vlak voordat we de rivier naar Turku opvaren, staan er een aantal prachtige huizen langs de oever. Bij veel van die huizen staan mooie theehuisjes direct aan het water.

Voor de zekerheid belt Jan onderweg nog even met de havenmeester. We weten niet zeker of we met onze lengte wel tussen de palen in de haven passen. Dat blijkt geen enkel probleem te zijn, er wordt vooral naar de breedte van de boot gekeken. Bij aankomst worden we keurig opgevangen door de havenmeester.

Inmiddels is de zon volop gaan schijnen. We maken een flinke wandeling door Turku en komen langs een groot plein met marktkraampjes. Opvallend genoeg bestaan de meeste kraampjes uit groente- en fruitverkopers, en eigenlijk verkopen ze allemaal ongeveer hetzelfde. We brengen we een bezoek aan de orthodoxe kerk, waar we van een enthousiaste vrijwilliger een leuke en interessante uitleg krijgen over de geschiedenis van de kerk en haar gebruiken. Daarna gaat Jan terug naar de boot, terwijl ik nog wat verder door de stad wandel.

Ons plan was om vanavond in de markthallen te gaan eten, maar gelukkig ontdekken we op tijd dat die al om 18.00 uur sluiten. Daarom wijken we uit naar restaurant Nerå aan de kade. Dat blijkt een uitstekende keuze. We eten er heerlijk en omdat we buiten zitten, hebben we bovendien een prachtig uitzicht op alles wat voorbij komt. Mensen kijken verveelt hier geen moment, er loopt, rent, rijdt werkelijk van alles langs.

Later op de avond ga ik nog even naar de sauna. Die bevindt zich hier, net als de toiletten, in de kelder van een appartementencomplex. Niet bepaald de locatie die je verwacht bij een jachthaven, maar het werkt prima.

In de haven liggen een Belg, een Engelsman en een Noor. Verder zien we eigenlijk alleen maar Finse boten. Wat ons vooral opvalt, is dat we geen enkele Duitser tegenkomen.

Dinsdag 23 juni 2026

Turku

Vandaag hebben we een druk programma. Ik begin de dag op de fiets richting Lidl. Daar hebben ze goede afbakbroodjes, dus die gaan mee aan boord, samen met nog wat andere boodschappen. Ondertussen draait de wasmachine een was weg. Met zon en wind is alles gelukkig in no time droog.

Daarna gaan we naar Forum Marinum, het maritiem museum van Turku. Het museum is gevestigd in een oud graanpakhuis: een indrukwekkend stenen gebouw met een houten binnenconstructie uit 1894. Het stamt uit een tijd waarin voedsel schaars was in Finland en de overheid de graanopslag en voedseldistributie regelde.

Het museum zelf is leuk om te bezoeken. Een tikje rommelig misschien, maar juist daardoor verrassend. Overal ontdek je weer iets nieuws. In het restaurant staat zelfs een getuigde zeilboot. Rond de mast en de zeilen is een glazen uitbouw gemaakt, wat een bijzonder effect geeft. Ook het depot is interessant om te bekijken.

We moeten op tijd terug zijn bij de boot, want om drie uur komt Göran ons ophalen. Samen rijden we naar de Meyer-werf, waar opnieuw een enorm cruiseschip in aanbouw is. De werf is gigantisch en staat bekend om haar efficiënte werkwijze: schepen worden hier volgens planning opgeleverd. Bovendien is het een belangrijke werkgever in deze regio.

Daarna gaan we naar de Banksy-tentoonstelling, gevestigd in een oude scheepsloods langs de rivier, eigenlijk schuin aan de overkant van waar wij liggen. De tentoonstelling maakt indruk. Vrolijk word je er niet van; veel werken gaan over oorlog, vluchtelingen en kapitalisme. Banksy weet met scherpe beelden precies de pijnpunten van deze tijd bloot te leggen.

Aan het eind van de middag rijden we door naar Armi, die in een buitenwijk van Turku woont. Vier weken geleden is ze aan haar knie geopereerd, dus lopen gaat nog wat moeizaam. We eten bij haar kesäkeitto, Finse zomersoep: een romige groentesoep met de eerste groenten van het seizoen. Heerlijk. Toe krijgen we aardbeien met ijs. In de tuin schiet ondertussen een eekhoorn heen en weer. We hebben een bijzonder gezellige avond.

Göran brengt ons later terug naar de boot. En voordat we gaan slapen, duik ik nog even de sauna in, een heerlijke afsluiting van een mooie dag.

Woensdag 24 juni 2026

Turku-Pakinainen Afgelegde afstand: 22 nm Wind: W4

Er is vannacht behoorlijk wat regen gevallen en tot een uur of tien blijft het af en toe nog wat spetteren. We gaan boodschappen doen bij de supermarkt aan de overkant. Met het pontje ben je er zo. Wij vermoeden dat de supermarkt het pontje sponsort, want het winkelpersoneel draagt shirts met een afbeelding van het pontje erop. En zonder pontje zou je trouwens flink moeten omlopen.

Rond negen uur vertrekken we. Het regent nog licht en de hele boot is kletsnat, dus de zeilpakken gaan aan. Al snel kunnen we de zeilen hijsen en heerlijk zeilen. Dat houden we vol totdat we naar het westen afbuigen. Daar vinden we een prachtige, naar het noorden beschutte ankerbaai. Zodra het anker de bodem raakt, breekt de zon door. Alsof het zo moest zijn.

We genieten van een heerlijke middag. Ik pomp de kano op en maak een wandeling op het eiland. We liggen vlak bij de aanlegplaats van de veerpont, die rond vijf uur langskomt. Op de wal staat een klein wachthuisje, vol met boeken, spelletjes en tijdschriften. Ook de post voor de eilandbewoners wordt hier neergelegd.

Na een korte wandeling, waarbij het enige levende wezen dat ik tegenkom een hert is, kano ik terug naar de boot. Tijd voor een paar rondjes zwemmen. Meteen een goede gelegenheid om de waterlijn schoon te maken, want die was in Turku behoorlijk vies geworden.

Daarna steken we de Cobb aan. Net als we klaar zijn, horen we een motorbootje naderen. En ja hoor, daar is Göran. Hij is onderweg nog even gestopt bij de kiosk op een eiland verderop en heeft appeltaart meegenomen. Snel zetten we koffie. Helaas hebben we geen eten over voor hem, dus hij zal het met appeltaart moeten doen.

Na anderhalf uur vertrekt hij weer. Langzaam wordt het helemaal stil in de baai. De wind valt volledig weg en het wordt een prachtige avond met mooi licht.

Donderdag 25 juni 2026

Pakinainen-Katanpää Afgelegde afstand: 28 nm Wind: ZW3

Over de vertrektijd ontstaat ’s ochtends nog enige discussie. Volgens de voorspellingen gaat het rond 9 uur regenen, maar Jan wil graag vroeg weg. Ik wijs erop dat het vanaf 10 uur alweer droog zou zijn, maar uiteindelijk halen we toch het anker op. Dat gaat gepaard met een flinke hoeveelheid modder aan de ketting, maar gelukkig hebben we een dekwaspomp.

Niet veel later begint het inderdaad te regenen. Ik ga daarom lekker lekker naar binnen, Jan blijft buiten. Er komt en beetje wind en hij rolt de zeilen uit.  Na tienen wordt het, zoals voorspeld, weer droog. We kunnen een mooi stuk zeilen totdat de wind tussen de eilanden vrijwel helemaal wegvalt.

Bij aankomst in de haven melden we ons bij de havenmeester. Zodra we van de steiger aflopen, valt ons iets grappigs op: in de vlaggenmast hangt, naast de Finse vlag, een piepklein Nederlands vlaggetje. Ook hier blijken we de enige buitenlanders te zijn. Overigens is het rustig in de haven; er liggen slechts een boot of tien.

Katanpää blijkt een bijzonder eiland met een rijke geschiedenis. Het fort werd rond 1910 gebouwd tijdens het bewind van tsaar Nicholas II. Uit die tijd zijn nog diverse historische gebouwen bewaard gebleven, evenals een karakteristieke houten watertoren. De meeste gebouwen zijn toegankelijk voor bezoekers.

De watertoren is normaal gesproken te boeken als accommodatie, maar omdat hij niet verhuurd is, mogen wij er gewoon naar binnen. Daarnaast bezoeken we een kunstgalerie met prachtige foto’s en een expositieruimte met informatie over het eiland.

Over het eiland loopt een mooie wandelroute met uitleg over de gebouwen en het fort. Na de Russische periode deed Katanpää enige tijd dienst als gevangeniseiland. Gevangenen werkten hier in de steenhouwerij. Tijdens de 2e wereldoorlog kreeg het eiland opnieuw een militaire functie. Sinds 1991 is Katanpää vrijgegeven voor recreatie.

 

Vrijdag 26 juni 2026

Katanpää-Uusikaupunki Afgelegde afstand: 14nm Wind: NW3-4

Het heeft vannacht flink gewaaid, maar gelukkig ligt deze haven uitstekend beschut. We merken er nauwelijks iets van, hooguit een heel klein beetje deining. Als ik vannacht naar de wc ga, zie ik dat het niet meer echt donker wordt. De rode gloed van de zon blijft zichtbaar aan de horizon. Het is wel helder weer.

Als we opstaan schijnt de zon uitbundig. Aan de golven buiten de haven horen we dat het nog steeds stevig waait. Tegen tienen zakt de wind wat in en draait hij gunstig, zodat onze koers bezeild wordt. We zetten grootzeil en keerfok en gaan op pad.

Tussen de eilanden is er wat minder wind, maar we kunnen het volhouden tot ongeveer twee mijl voor de haven. Onderweg brei ik nog een toertje aan mijn trui. Dat had ik misschien beter niet kunnen doen… Ik zit aan de lage kant, krijg een vlaagje en voor ik het weet vliegt mijn bolletje wol overboord. We maken nog een paar zoekslagen, maar helaas, weg wol.

Bij aankomst is het nog steeds prachtig zonnig, al zien we de lucht langzaam betrekken. Uusikaupunki is geen bijzonder mooie stad, maar het is wel gezellig aan de kade. We betalen havengeld in het havenwinkeltje, dat allerlei leuke spullen verkoopt. Er is ook een klein museum met verhalen over reddingswerk, vergane schepen en de scheepvaart.

Achter in het museum staan twee vitrines vol hondjes, steeds in paren. We vragen aan de man achter de balie wat die hondjes met dit museum te maken hebben. Hij legt uit dat het scheepshondjes zijn. Als de kapitein van boord is, zet je de hondjes met hun snuit naar buiten gericht. Is de kapitein aan boord, dan wijzen de snuiten naar binnen. Dat was voor ons compleet nieuw.

Op de kade start ondertussen een bingo en er verzamelen zich flink wat mensen. Wij doen niet mee en maken een rondje door de stad. Eerst bezoeken we de nieuwe kerk, een kerk zonder ziel. Daarna gaan we naar de oude kerk uit 1623. Daar krijgen we een uitgebreide rondleiding. Erg leuk.

Als we teruglopen naar de boot begint het wat te spetteren. Later op de avond, na het eten en de sauna, regent het nog even door.

Voor het einde van de dag was er een speciale waarschuwing afgegeven voor harde zuidenwind, met vlagen van meer dan 30 knopen. Inmiddels is het bijna 22.00 uur en liggen we nog heerlijk rustig in de haven. Ik ben benieuwd of er nog harde wind komt.

Zaterdag 27 juni 2026

Uusikaupunki-Jurmo Afgelegde afstand: 24 nm Wind: N3

Vanmorgen lopen we naar de supermarkt om brood te halen, maar al snel beseffen we dat we iets over het hoofd hebben gezien: de winkel gaat pas om 9.00 uur open en het is nog maar 8.00 uur. Geen probleem, dan maken we eerst een ommetje naar Myllymäki, een park waar diverse oude molens uit deze regio naartoe zijn verplaatst. Overal hangen vogelhuisjes, sommige zelfs in de vorm van kleine molentjes. Op de wieken van een van de molens spotten we jonge spechten.

Als we terugkomen bij de boot, is het nog steeds lang geen negen uur. We besluiten daarom het supermarktplan te laten varen, de afbakbroodjes aan te spreken en gewoon te vertrekken.

Na ongeveer een uur varen kunnen de zeilen omhoog. Het loopt fantastisch. Pas één mijl voor de haven starten we de motor weer. Onderweg grijpen we meteen de kans om Jan een tondeuse-beurt te geven. Zijn haar is gekortwiekt en het is nog goed gelukt ook!

We zijn de eersten die de haven binnenlopen. Het is een typisch Ålands haventje, gelegen bij een veerpont. Naast de haven zit een leuk souvenirwinkeltje met allerlei handgemaakte producten uit de omgeving. De vrouw achter de kassa blijkt zelf schapen te houden. Ze levert wol en allerlei producten die daarvan gemaakt worden. Haar schapenras moet twee keer per jaar geschoren worden: in het voorjaar én in het najaar.

Daarna lopen we door naar het restaurant annex supermarktje om het havengeld te betalen. Vervolgens maken we een wandeling naar de uitzichttoren in het bos. Boven worden we beloond met een prachtig uitzicht over de omgeving.

Terug aan boord pak ik nog even de fiets om beide uiteinden van het eiland te verkennen. Onderweg zie ik vooral veel bos, wat boerderijtjes en aan het uiteinde mooie vergezichten over het water.

Vanavond liggen er vijf Finse zeilboten en drie motorbootjes in de haven. Het is een prachtige, zomerse en windstille avond. Overal klinkt het geplons van zwemmende kinderen.

Ziet er toch netjes uit?

Havenkantoor/supermarkt/restaurant